"Przegląd od AI:
Nerw błędny (łac. nervus vagus) to dziesiąty nerw czaszkowy, najdłuższy w ciele, biegnący od mózgu przez szyję i klatkę piersiową aż do jamy brzusznej, pełniący kluczową rolę w układzie autonomicznym, regulując pracę serca, płuc, układu trawiennego, wpływając na oddech, nastrój i stres, będąc głównym kanałem komunikacji mózg-jelita."
 
Elektrostymulacja nerwu błędnego (VNS) to nowatorska technika oferująca nadzieję pacjentom po udarze. Głównym celem VNS jest wzmocnienie neuroplastyczności (zdolności mózgu do reorganizacji) w celu przywrócenia utraconych funkcji motorycznych. Wzmacnianie neuroplastyczności działa jak “nawóz dla mózgu”, umożliwiając kiełkowanie nowych połączeń nerwowych. Pomaga odzyskiwać zdolności do wykonywania codziennych czynności, takich jak jedzenie, pisanie i robienie na drutach.
Przypominam, że opisuję tu własne doświadczenia a nie udzielam instrukcji.

 
Miejsce rozmieszczenia elektrod
 
W leczeniu VNS często stosuje się urządzenie wszczepione pod skórę klatki piersiowej pacjenta.  W wypadku elektrostymulatora zewnętrznego, dostępnego w domu nie ma takich możliwości - wykorzystuje się ucho.
Można nerw błędny stymulować zakładając elektrodę (“klipsa”) na płatek ucha a drugą przyklejając gdzieś w górnej części łopatki, bliżej kręgosłupa (istotna jest ta na uchu). Czerwona elektroda najlepiej przy uchu a czarna - uziemiająca - na łopatce (spotkałem się też z umieszczaniem jej na nadgarstku).
Tu można stosować z powodzeniem prądy typu TENS.
 
Najlepsze moim zdaniem źródła wiedzy:
 
1.  "Electrical stimulation signals new hope for stroke patients": To źródło obszernie opisuje VNS, stosując metaforę „nawozu dla mózgu” i szczegółowo omawiając miejsce wszczepienia.
2.  "Rewiring the Lesioned Brain: Electrical Stimulation for Post-Stroke Motor Restoration - PMC": To naukowe opracowanie klasyfikuje VNS jako wschodzącą technikę.
3.  "Understanding the Many Types of Electrical Stimulation: A Guide to TENS, NMES, FES, and More - Myolyn": Choć opisuje szeroki zakres technik, wymienia VNS jako jedną z metod stymulacji elektrycznej, pomagając umieścić ją w szerszym kontekście neuromodulacji i rehabilitacji.