Niniejszy tekst jest próbą wyciągnięcia esencji z dwudziestu czterech filmów obejrzanych na kanale YouTube "Rehab HQ". Wiele razy podkreślałem, że jestem tyko "poszkodowanym" i się nie znam - szukam.. Z pewnością podejście Tary Tobias jest jednym z wielu, z którym można się zgadzać albo nie.. Ja sam na przykład uważam, że jakość nie jest priorytetem. Jako wieloletni nauczyciel doświadczyłem tego, że najpierw trzeba się "nauczyć robić", żeby zacząć myśleć o tym "jak" to robić. Przynajmniej w niektórych dziedzinach. Niemniej Tara wydaje mi się dość konkretna w tym, co przedstawia. Wiele filmów Google tłumaczy na polski (ustawienia/dźwięk), tym bardziej zachęcam do odwiedzenia kanału.

​

Po rozmowie z terapeutami postanowiłem doprecyzować - żeby nie uczyć się "złych" rzeczy, wzorców - trzeba na pewna rzeczy zwracać uwagę od razu (żeby później tego nie naprawiać). Tak jak ja ucząc akordu, zwracałem uwagę na to gdzie stawiać palce czy jak mocno. Ważne jest też to, żeby kolejnych etapów pracy nie przeskakiwać - w pewnym sensie jak dziecko - zanim zacznie chodzić, najpierw uczy się stać. Żeby mogło stać, najpierw uczy się pewnie siedzieć. Żeby mogło pewnie siedzieć... Domyślacie się, co mam na myśli? Niemniej na pewne rzeczy na wczesnym etapie jest czas.. Trzeba baletnicę najpierw nauczyć swobodnie chodzić na palcach, zanim zacznie na nich tańczyć. Tak ja teraz całą uwagę skupiam na tym, żeby zrobić krok a nie na tym, czy dobrze stawiam stopę.. Za wcześnie bym się na tym skupił.. Myślę, że wszyscy chcemy chodzić zbyt wcześnie, wyrabiając sobie "złe wzorce". Trudno jednak tego nie robić, kiedy zwykła funkcjonalność tego wymaga..

  

Opisuję najpierw problemy a później ćwiczenie na ich rozwiązanie - podkreślam - nie próbuję się mądrować, tylko jako laik opisuję wyciągnięte z kilku filmów wnioski. Kto nie ma ochoty czytać - wrzucam piętnastominutową pogadankę, wygenerowaną na podstawie tych dwudziestu czterech filmów przez AI (NotebookLM):

​

​

​

Powrót do sprawności ruchowej po udarze często wiąże się z koniecznością ponownej nauki koordynacji, równowagi i kontroli mięśni. Uszkodzenie mózgu prowadzi do utraty zdolności łączenia pracy grup mięśni. Poniżej przedstawiam główne (według Tary) wyzwania:

​

• Spastyczność i nieprawidłowe wzorce

• Nienaturalne połączenie ruchów, w którym mięśnie łączą się nienormalnie. Na przykład, jeśli chcesz wyprostować kolano lub biodro, stopa chce się skierować w dół (wzajemne powiązanie wyprostu stawu biodrowego i zgięcia podeszwowego stopy).

• Opadająca Stopa

• Problemy z ręką   

• Problem z "dysocjacją" - utrata automatycznej zdolności mózgu do oddzielenia prawej strony ciała od lewej, co oznacza, że kończyny nie mogą pracować niezależnie od siebie.

• Niestabilność i utrata orientacji (tracimy równowagę, z zamkniętymi oczami trudno nam powiedzieć w jakiej pozycji na przykład jest ręka).​​

 

Zestaw Ćwiczeń Naprawczych

 

Ćwiczenia te mają na celu ponowną naukę wzorców ruchowych, a nie tylko wzmacnianie mięśni. Zawsze upewnij się, że jesteś bezpieczny podczas wykonywania ćwiczeń – w razie potrzeby użyj pomocy terapeuty lub członka rodziny. Niektóre przetestowałem na sobie, niektóre są dla mnie jeszcze za trudne..

​

1. Przysiad do ściany w celu poprawy rytmu biodro - kolano.
   Celem jest nauczenie się jednoczesnego zginania i prostowania bioder i kolan w skoordynowanym rytmie.
   Oprzyj się plecami o ścianę, stopy w odległości około 15 cm od ściany. Na lekko ugiętych kolanach. Spróbuj przenosząc ciężar ciała i wypychając biodra do przodu "wstać" - czyli oderwać się od ściany. Unikaj prostowania kolan, zanim pośladki oderwą się od ściany. Nie "odbijaj" się od ściany. 

2. Wstanie z siedzenia z naciskiem na słabszą nogę
   Cel to ponowna nauka wyprostu słabszej nogi przy jak najmniejszym udziale nogi mocniejszej. Wykonanie: Usiądź na stabilnym krześle. Ustaw stopę nogi silniejszej na podwyższonej powierzchni (np. inny stołek lub niższy stopień), tak aby kolano i biodro były mocno zgięte. Noga słabsza jest na podłodze. Przesuń ciężar ciała na nogę słabszą, wychyl się do przodu i wstań. Skup się na nacisku pod stopą nogi słabszej; staraj się nie przenosić ciężaru na nogę mocniejszą - zgiętą. Powtarzaj wstawanie i siadanie. Kiepsko mi to wychodzi - wstaję przez silniejszą nogę. Za to świetnie robię trochę inaczej i odwrotnie - podkładam sobie kostkę pod słabszą nogę, która jest nieco z przodu. Wchodzę na nią jak na schody. Muszę więc nad nią przenieść ciężar (ekstremalna sytuacja - oderwanie drugiej nogi od podłogi). Potem muszę ją rozluźnić, żeby móc stanąć znów na silniejszej nodze. Kiedy na nią wchodzę, muszę napiąć wszystko, łącznie z pośladkiem..

3. Rozciąganie stopy
   Cel to rozciągnięcie napiętych mięśni łydki i zmuszenie kostki do pozostania w zgięciu grzbietowym.
   Wykonanie: Użyj klina lub złożonego ręcznika. Ustaw pod palcami słabszej stopy. Upewnij się, że przesuwasz biodra do przodu, „wciągając pośladki”, aby poczuć rozciąganie łydki. Utrzymaj lekkie zgięcie w kolanie, nie prostuj go całkowicie. Utrzymaj pozycję.

4. Zginanie Kolana w Leżeniu na Brzuchu
   Celem jest rozluźnienie i rozciągnięcie mięśni prostujących kolano (czworogłowych - czyli uda). Wykonanie: Połóż się na brzuchu. Użyj paska rozciągającego (lub podobnego) zaczepionego wokół kostki nogi słabszej. Użyj silniejszej ręki, aby delikatnie zgiąć kolano w kierunku pośladka, a następnie powoli je rozluźnić. Skup się na relaksacji nogi

5. Wzmacnianie ruchu na skos
   Cel: Zapobieganie rotacji zewnętrznej nogi podczas przenoszenia.
   Wykonanie: Usiądź na krześle (na początku z oparciem). Unieś kolano nogi słabszej i przyciągnij je w kierunku przeciwnego ramienia (po przekątnej, w poprzek linii środkowej). Skup się na łatwości ruchu, a nie na sile. Aby zwiększyć trudność, wykonuj to w pozycji stojącej (trzymając się)

6. Przesunięcie ciężaru ciała w staniu 
   Cel: Zwiększenie obciążenia nogi słabszej.

Wykonanie: Stań prosto, trzymając się czegoś stabilnego, jeśli to konieczne. Przesuń ciężar ciała na nogę słabszą. Gdy poczujesz, że ciężar jest przeniesiony, unieś piętę nogi silniejszej. Powtarzaj uniesienie pięty. Jeśli palce stopy słabszej zaczną się zwijać, cofnij się do łatwiejszego kroku. Trudniejsza wersja tego ćwiczenia, to to o czym wspomniałem w ćwiczeniu drugim.

​

​